De bodem van de olijfgaard is niet alleen een fysieke omgeving die door planten als ondergrond wordt gebruikt, maar ook een niet-hernieuwbare natuurlijke hulpbron en een fundamentele pijler in het evenwicht van alle ecosystemen. Het leven op onze planeet is ervan afhankelijk en de snelle aantasting ervan brengt het vermogen in gevaar om in de behoeften en het welzijn van toekomstige generaties te voorzien. Verontreiniging door landbouw en veeteelt als gevolg van niet-duurzame activiteiten, in combinatie met het opgeven van traditionele landbouw- en veeteeltpraktijken, tast het landschap en de productiecapaciteit van onze bodems aan.
Bovendien leidt de verandering in klimaatpatronen tot een toename in de frequentie en intensiteit van ongunstige weersomstandigheden, waardoor gewassen zich moeilijker kunnen aanpassen. Daarom is het inmiddels een noodzaak om een veerkrachtig model toe te passen op landbouwproductiesystemen dat het productierisico en de zakelijke onzekerheid vermindert.
Een van de moeilijkste problemen waarmee we in onze olijfgaarden van PONS te maken hebben, is bodemverlies door erosie, dat – in combinatie met de steeds langere droogteperiodes en de toenemende neerslag – de invoering van beheerssystemen ter bescherming van onze aanplantingen van cruciaal belang maakt . . De meeste van deze maatregelen zijn erop gericht de natuurlijke processen die zich in de aanplantingen van PONS voltrekken te bevorderen of in ieder geval niet te verstoren.
Hoewel de bodem van oudsher door middel van grondbewerking kaal werd gehouden, zorgen we bij PONS ervoor dat al onze landgoederen bedekt blijven met een voor olijfgaarden typische vegetatie of door het inzaaien van verschillende soorten. Dit zorgt bij PONS voor meer structuur in de bodem, waardoor het waterhoudend vermogen toeneemt. Zo kunnen we droogteperiodes efficiënter het hoofd bieden en onze bodems beschermen tegen erosie als gevolg van afvloeiing. . Bovendien verbetert het feit dat onze olijfgaarden op een diverse vegetatiedeklaag rusten de voedingswaarde van de bodem en helpt het ons om de toevoer van organische bodemverbeteraars te verminderen. Het is belangrijk te benadrukken dat snoeiafval op het terrein moet blijven liggen om de vruchtbaarheid te behouden en de waterinfiltratie te verbeteren.
Het onderhoud van de bodembedekking is voornamelijk gebaseerd op twee algemene aspecten: voorkomen dat de vegetatie met de olijfboomgaard concurreert om bodemhulpbronnen door middel van mechanische processen, en het selecteren van de gewenste soorten die we in de rijen van de aanplant willen behouden door middel van selectief maaien.
Het tijdstip van elke oogst is van cruciaal belang om de verspreiding van bepaalde soorten ten opzichte van andere te bevorderen, met als doel begroeiing te verkrijgen die van groot agronomisch belang is en weinig onderhoud vereist. Dit teeltsysteem vereist voortdurende bijscholing en een grondige kennis van het gebied waarin wij actief zijn.
Al deze goede landbouwpraktijken van PONS hebben geen zin als de landbouwproductie niet gebaseerd is op ecologische landbouw die de biodiversiteit van de. omgeving respecteert .. Het ecosysteem dat we in onze olijfgaarden in stand houden, helpt ons om te leven met plagen en ziekten die in andere gebieden op conventionele wijze moeten worden bestreden. De grote populatie natuurlijke vijanden of nuttige dieren op onze velden is ons beste hulpmiddel om een gezonde olijf te verkrijgen, zonder chemische residuen diede kwaliteit van de olijfolie van PONS in gevaar brengen .
Xabier Gainzarain, landbouwdirecteur bij PONS